پنج‌شنبه 15 آبان‌ماه سال 1393
توسط: پیلیسوک

شاه کلید

گاهی وقتا هست که بغض های گلوگیر و بعضا نفسگیر راهشونو گم میکنن...

و اونوقته که میان سراغ من وشمایی که زندگی خستمون کرده، میان که راه من و شما رو هم منحرف کنن ،میان و با اشک یه سد طویل و عریض جلوی چشمامون میکشن،یه سد که غیر از منحرف کردن،خیلیا رو هم تو دره ی تاریک نا امیدی انداخته و اسیر کرده
 
اسیرای دره ی تاریک نا امیدیخیلیاشون با دیدن سوسوی نوری که وارد دره میشه موذب میشن و سرشون رو میبرن تو لاک خودشون بخاطر همین هم دنیای بیرون از دره رو فراموش میکنن و همونجا به زندگیشون ادامه میدن،اما بعضیای دیگه هم به پرتوی ظریف نوری که وارد دره میشه اهمیت میدن و دنبالش میرن،و اونوقته که راه آزادی رو پیدا میکنن...

همه ی ما بالاخره توی وضعیتی گیر افتادیم یا خواهیم افتاد که زندگی اونقدر رو سرمون غر زده که دلمون میخواسته بریم تو همون دره ی تاریک نا امیدی و سرمون رو تو لاک خودمون کنیم که دیگه صداشو نشنویم

.

.

.

ممکنه بعضی از ماها هنوز تو اون دره باشیم و بعضیای دیگه هم تو راه دره...

برای رهایی از این وضع یه شاه کلید هست که همه ی ما توی وجودمون اون رو داریم اما غر زدن های دنیا اونقدر داغونمون کرده که همه این شاه کلید رو انداختیم تو انباری دلمون و چهار قفلش کردیم، گه گاهی میریم سراغش و یه نگاهی بهش میندازیم و میخوایم دوباره ازش استفاده کنیم که یهو شیطونه بهمون میگه :نه، بزارش سر جاش،استفاده کردن ازش سخته،تو نمیتونی!!! و ما هم از خدا خواسته...
 
میپرسین اون شاه کلید چیه؟

اون شاه کلید چیزی نیست جز صبر...

امیدوارم شما هم بتونین دوباره از شاه کلیدتون استفاده کنید و به جای اون شیطونه رو چهار قفله کنید...

نظرات (2)
م.الف
پنج‌شنبه 15 آبان‌ماه سال 1393 ساعت 12:10
هیچ نیامده
نه ابری
نه بارانی
نه عطری
نه مشام خوشکامی
دیوار پر ترک
و درک بی درک.
م.الف
امتیاز: 0 0
م.الف
دوشنبه 19 آبان‌ماه سال 1393 ساعت 20:16
آنگاه که میروید لبخند
هزار سبزی بهار آنجاست
چون نسترن و شقایق فرداها
عطر خوش یار آنجاست.
م.الف
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد